بهترین فیلم های اعتراضی سینمای ایران

به گزارش وبلاگ عطر آلین، خبرنگاران: فیلم های اعتراضی آثاری هستند که با مفهوم اعتراض شهروندان به مسئولان و یا شرایط مالی، اجتماعی و سیاسی ساخته می شوند. گاه کلیت فیلم مانند اسرار گنج دره جنی کنایه ای اعتراضی به نحوه مدیریت مالی دهه پنجاه است و یا مثل آژانس شیشه ای فریادی بلند بر سر مدیران و سیاست گذاران است. خروج فیلم اعتراضی تازه ابراهیم حاتمی کیا در سرانجام دولت حسن روحانی و در نقد سیاست های اوست. به این بهانه مروری می کنیم بر شش فیلم برتر اعتراضی سینمای ایران از دهه چهل تا دهه نود.

بهترین فیلم های اعتراضی سینمای ایران

1. قیصر

فیلم کالت و محبوب مسعود کیمیایی قدیمی ترین و در عین حال بهترین فیلم اعتراضی سینمای ایران است. ناامیدی مطلق از سیستم و قوانینش که باعث خلق قهرمان و بروز فردیت و خون خواهی می گردد. در این میان چاقو وسیله عدالت خواهی قهرمان داستان است. تٲثیر این فیلم و محبوبیت و جریان سازی اش را نمی توان در همه اتفاقات سیاسی و اجتماعی سال های بعدش نادیده گرفت.

2. دایره مینا

مهرجویی از همان فیلم گاو نشان داده بود روشنفکر منفعلی نیست که بخواهد از دولت پول بگیرد و از دنیا خیالی و آرمان های پوچش بگوید. فیلم های او تیغ برّنده اجتماعی داشتند و این برّندگی در دایره مینا از نقد اجتماعی به یک اعتراض صریح به ساختاری آلوده رسید. دایره مینا در آستانه انقلاب پنجاه و هفت تصویری شفاف از جامعه دوران خودش است.

3. آژانس شیشه ای

تا دهه هفتاد و در دوران مدیریت بسته سینمای گلخانه ایی به سختی بتوان فیلمی با مفهوم اعتراض پیدا کرد. آژانس شیشه ایی و ابراهیم حاتمی کیا سدشکن سینمای اعتراضی دهه هفتاد شدند و چندین فیلم اعتراضی و انتقادی بعد از فیلم حاتمی کیا ساخته شد. قهرمانی که آرمان ها و هشت سال دفاع از کشورش را در تضاد با با شرایط کشور و سیاست های دولت ش می بیند. فیلمی که حاتمی کیا را در مرکز توجه رسانه ایی دهه هفتاد قرار داد

4. دو زن

دوران خوب فیلم های انتقادی و اعتراضی در دهه هفتاد ادامه داشت و نمونه های زیادی را از فیلمسازان مختلف می گردد در این مقطع مثال زد. دو زن از بهترین و متفاوت ترین آن ها ساخته تهمینه میلانی است. فیلمی که موج سوار نبود و با نگاه اعتراضی و انتقادی به دنبال فروش نرفت. دو زن با بازی به یاد ماندنی نیکی کریمی مروری تاریخی و انتقادی از راستا یک قهرمان زن و کوششش برای ایفای حقش در ساختار های هر دوران است.

5. سنتوری

مهم ترین فیلم اعتراضی دهه هشتاد داستان کوشش یک هنرمند برای بقا و حفظ فردیت و هنرش در شهری است که هنرمند چیره دستش را به دام اعتیاد و سقوط می کشاند و این فردیت و یا همان سنتور است که هنرمند را زنده نگه می دارد. بعد از گاو، دایره مینا و بانو باز هم یک فیلم توقیفی دیگر در کارنامه مهرجویی ثبت شد. فیلم توقیفی مهرجویی، اما تا همواره زنده و برای هر دورانی صاحب پیشنهاد است.

6. عصبانی نیستم

رضا درمیشیان به تصور شروع نگاه فرهنگی متفاوت در دولت روحانی به تندترین و صریح ترین شکل ممکن به روایت زندگی یک دانشجو در بحران های سال های انتهایی دهه هشتاد پرداخت. فیلم، اما امتیازاتش را از حرف ها و کنایه های سیاسی اش نمی گیر د. از قهرمان فعال و عشقش می گیرد. اگر اشک و ماتمی در کار است نه برای سیاست مداران بلکه برای عشقی است که دارد قربانی می گردد. فیلمی که توقیف شد و با سیاست های فرهنگی دولت دهم و یازدهم تا امروز و ساخته شدن خروج دیگر انگار ردپایی از آثار معترض نیست.

منبع: صفحه سینمادیلی در اینستاگرام

منبع: برترین ها

به "بهترین فیلم های اعتراضی سینمای ایران" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بهترین فیلم های اعتراضی سینمای ایران"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید